Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 094 781 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


ABSTRAKCJA W SKRÓCIE

   Próby zapanowania nad formalną strona malarstwa zawsze były bardzo zróżnicowane. Zdeterminowane trochę tym, co już było i jakże bogate tym co w artystach nowe, świeże i indywidualne. Począwszy od kubizmu (a może jeszcze wcześniej) artyści świadomie rozpoczęli poszukiwania nowej formy, która ewoluowała z deformacji (kubistycznej) rzeczywistości do zupełnej bezprzedmiotowości (abstrakcji) i rozwija się do dziś w nieprzewidywalnym kierunku.  Abstrakcyjny - to inaczej oderwany, ogólny. Nazwa jak większość w historii sztuki przypadkowa. Należałoby raczej powiedzieć bezprzedmiotowość, sztuka nieprzedstawieniowa.

   Oficjalny ojcem abstrakcyjnego malarstwa sztalugowego jest niewątpliwie Rosjanin Wassyli Kandinsky (1886 - 1944). Sztuka abstrakcyjna jednakże jest bardzo dawną formą wypowiedzi, znaną już w prehistorii w postaci np. tajemniczych znaków towarzyszących malowidłom w grotach epoki paleolitu, a przede wszystkim na naczyniach i przedmiotach artystycznych epoki neolitu i brązu. Kandinsky jak wielu jego ówczesnych kolegów (Klee, Malewicz) był mistykiem malarstwa. Obce mu były wartości jakie niósł z sobą postęp i nauka, pragnął natomiast odrodzenia sztuki, poprzez „nową sztukę czystej siły wewnętrznej". W swojej pełnej pasji książce „O pierwiastku duchowym w sztuce" podkreślał psychologiczne działanie czystego  koloru, porównując np. oddziaływanie czystej czerwieni do oddziaływania trąbki.  Czystą formę Kandinsky postrzegał jako ekspresję stanów duchowych, a obraz jako autonomiczne istnienie, niezależne od kształtów poznanej zmysłowo natury. Kompozycje jego obrazów były rozluźnione, otwarte, plamy barwne, zdecydowane, nasycone, o niesprecyzowanych zarysach, współdziałały z graficznymi formami linearnymi.Czując wewnętrzne spełnienie i przekonanie do słusznościKandinsky  wystawia swoje pierwsze próby w dziedzinie „muzyki barwy", które zapoczątkowały kierunek nazwany potem malarstwem abstrakcyjnym.

Czy eksperyment ten był słuszny i udany? Można spekulować, jednak łatwo zrozumieć jakie zmiany w sztuce za sobą pociągnął. Obok Kandinskyego twórcami abstrakcyjnego malarstwa i rzeźby byli m. in. Rosjanie: Kazimierz Malewicz, Aleksander Rodczenko, Holendrzy: Piet Mondrian, Theo van Doesburg, wraz z artystami grupy De Stijl, i wielu przedstawicieli Szkoły Bauhaus. W konstruktywiźmie  i Bauhausie doświadczenia artystyczne w czystej rzeźbie i malarstwie wykorzystano do projektowania form użytkowych i architektury. Fala sztuki nieprzedstawieniowej zalała Amerykę i Europę. Kolorowa muzyczna bazgranina Kandinskyego otworzyła drzwi takim odmianom abstrakcji jak: informel, abstrakcja ekspresjonistyczna, abstrakcja aluzyjna, action painting, taszyzm, malarstwo kaligraficzne, abstrakcja chromatyczna, malarstwo materii i „art.-brut" oraz abstrakcji geometrycznej.  Prawdziwy wybuch nastąpił na lata pięćdziesiąte, kiedy sztuka musiała odreagować i uciec od bolesnych przeżyć drugiej wojny światowej.
   Jednym z  najgłośniejszych po Kandinskym abstrakcjonistą był wybitny malarz amerykański Jackson Pollock  (1912 - 1956). Pollock dzięki swojej odmianie abstracji action painting  stał się w szybkim czasie symbolem pełnego rozmachu malarstwa amerykańskiego. Od końca lat czterdziestych zaczynają powstawać w pracowni Pollocka obrazy na płótnach nie naciągniętych na blejtramy. Wielkie prostokątne płachty leżą na podłodze lub rozpięte są na ścianach. Malarz zapełnia je przy pomocy patyków i szpachli, ale przede wszystkim płynną  lejącą się farbą wylewaną np.. z dziurawej puszki. Owa metoda malowania dripping pozwalała malarzowi niejako scalić się z malowanym obrazem, wejść w trakcie do środka. Pollock chodzi po swoich pracach, pracował jednocześnie np. na czterech płótnach rozwieszonych na ścianach. Patrząc na obrazy Pollocka odczuwa się, że w procesie ich powstania istotną rolę grał przypadek. Analizując jednak kolor, kompozycji i fakturę, możemy stwierdzić, że finał jest dziełem przemyślanym i świadomym. Action painting jest próbą opozycji wobec abstrakcji geometrycznej, o której napiszę później.   Kolejną alternatywą geometryzacji abstrakcji jest sztuka informel. Informel - sztuka bez formy, abstrakcja ekspresjonistyczna. Malarstwo charakteryzuje się  dużą mocą wyrażoną przez ostry kolor, bardzo namacalną fakturę (reliefową) i użyciem silnych materiałów takich jak: lakiery, tworzywa sztuczne itp. Łatwo ją rozpoznać po impulsyności formy. Abstrakcje ekspresjonistyczną możemy znależć we wszystkich rodzajach malarstwa nierzedstawieniowego. Oczywiście oprócz abstrakcji geometrycznej, Jej przedstawiciele to m. in. Wilhelm de Konning, Pierre Soulages, Franz Kline.  We Francji informel przybrał nazwę taszyzm. Nazwa pochodzi od francuskiego słowa „tache" - plama. Obrazy postają przez rozlewanie, rozpryskiwanie i swobodne rzucanie farby na płótno. Swobodne plamy wywodzą się od Kandinskyego, tworzone są prawie automatycznie niczym automatyczny surrealizm. Jednak i tu jak w action painting o ostatecznym kształcie dzieła decyduje sam artysta. W taszyźmie z góry założona jest kompozycja działa, a nie jak u Pollocka rozciągająca się bez początku i końca. Do artystów tworzących w tym nurcie można zaliczyć m. in. Alfreda Otto Wolfgnga Schulze - Bothkana (WOLSA),Georgesa Mathieu.   Kandinsky i Modrian byli mistykami, którzy chcieli „zdzierając zasłonę pozorów dotrzeć do wyższej prawdy". Pod wpływem tego dochodzenia i dalekowschodniego mistycyzmu powstała kolejna odmiana malarstwa abstrakcyjnego - malarstwo kaligraficzne. Artyści tego nurtu stawiali na swoich płótnach proste znaki, rzucane spontanicznie, lub jako siatka gęstego pisma poplątanych linii bez początku i końca. Do przedstawicieli możemy zaliczyć m. in. Marka Tobeya, Hansa Hartunga, Cappo Grossieo.

 Przeciwieństwem abstrakcji ekspresjonistycznej jest abstrakcja chromatyczna - kolor field painting. Obciążona doświadczeniami fowizmu i surrealizmu, powstała w Stanach Zjednoczonych. Jest to abstrakcja medytacyjna o bardzo silnym oddziaływaniu na widza.  Oddziaływanie spotęgowane jest umieszczaniem tego malarstwa (płótna o bardzo dużych rozmiarach) w małych wnętrzach, bez możliwości odejścia i nabrania przez widza dystansu. Płótno dosłownie wchłania, obrazy powalają swoim „dzikim" spokojem, ogromną głębią  a zrazem płaskością. Wielkie płaszczyzny jednego koloru np. w dwóch zbliżonych odcieniach nałożone jedna na drugą o zmiękczonych krawędziach, pełne tajemnicy z każdego wyciągają badawczą naturę. Color field painting był reakcją na tandetę i krzykliwość pop - artu. Przedstawiciele to m. in. Mark Rothko, Barnett Newman, Clyfford Still. 

 Kontynuacją taszyzmu, syntezą ekspresjonizmu i surrealizmu połączonego z magia jest malarstwo materii. Pokazuje zastosowane do jego tworzenia materiały bardzo naturalistycznie. Gruba faktura, skorupa, wyciskane, wydrapane lub narysowane dziwne znaki. W skrócie malarstwo kojarzące się z działaniami umysłowo chorej osoby  lub dziecka. Pobazgrane chodniki, lub ściany brudnych dzielnic. Niektóre popularne wtedy materiały „malarskie" to gips, mąka, miał węglowy, szmaty, sznury itd. Przypomina rozpad żywego organizmu, miazgę. Artyści przywiązują wagę do dosłowności zastosowanych przez siebie materiałów. „Jest to malarstwo będące na granicy tego co już nie jest malarstwem" jak stwierdził Dubufft, który jest jednym z przedstawicieli malarstwa materii.

   Abstrakcja geometryczna - która jest przeciwstawieniem tego co opisywałem wczesniej, kontynuowana była w tradycji konstruktywizmu i bauhausu. Nazywana także abstrakcją pomalarską bazuje na działaniu koloru w prostych formach, bez sugestii odczuciowych czy przedmiotowych. Stapia się w jedno dzieło techniki, rzeźby i malarstwa. Sztuka pełna dycypliny, prostoty, czystości i elegancji. Malarze tacy jak Piet Mondrian, badali zależność między kolorami podstawowymi, pionami, poziomami i skosami, a rzeźbiarze np. Ben Nicholson skoncentrowali się na związkach zachodzących pomiędzy prostymi kształtami takimi jak koło, prostokąt, czy kwadrat. Malarze tego nurtu mieli trudne zadanie wybrania tylko jednej możliwości z wielu kombinacji swoich poziomów i pionów. Nie mieli oparcia w tradycji jak malarze przedstawieniowi którzy z góry wiedzieli do czego zmierzają. Jednak dzieła te oglądane dziś wydają się szalenie proste. Lecz budzą (przynajmniej u mnie) pewien respekt.

   Kolejnym odmieńcem od abstrakcji ekspresjonistycznej i jej swobodnego poczynania i braku dyscypliny  jest optical - art. - sztuka optyczna. Reprodukcje dzieł optical - artu nie przekazują dostatecznie ich wyrazu ani formy. Konieczny jest bezpośredni z nimi kontakt. Są to abstrakcyjne kompozycje malarskie lub barwne reliefy o dwóch, trzech lub więcej płaszczyznach wystających z tła. Są wśród nich także prace czarno - białe. Układy są otwarte, kształty zgeometryzowane umieszczone w wyraźnych rytmach matematycznego wręcz porządku. Oglądając mamy wrażenie drgania, przesuwania, migotania, głębi itp. Jak kiedyś Kandinsky badał muzykę, tak artyści op - artu badał optykę i kontrasty barw,  fizykę - wszyscy tym samym narzędziem jakim jest sztuka.   Do prac abstrakcyjnych zaczęto powoli wprowadzać ruch „fizyczny", prawdzie lustra tworzące odbicia, prawdziwy dźwięk, silniki i elektronikę.

Bazgraniny muzyczne Wassilya zagrały już teraz naprawdę. Bardzo szerokie spektrum sztuki abstrakcyjnej (od malarstwa sztalugowego przez rzeźbę, sztukę ziemi i optical - art. do instalacji naszpikowanych elektroniką) wytworzyło nowy rodzaj reakcji pomiędzy odbiorcą i dziełem.  Dawniej, oprócz formy która także potrafiła czasem zadziwić jej współczesnych (np. impresjonizm) widz kontemplujący dzieło chcąc nie chcąc musiał ustosunkować się do jego treści. Wciągnięty nagle w szybki wir abstrakcji stracił treść i został oblany czystą formą.   Oglądanie abstrakcji wyrwanych z kontekstu historii sztuki wywiera również rozmaite emocje, nasuwając często widzom nieprzygotowanym lub nieświadomym cichą myśl „że to, to każdy by zrobił". Mimo to z wiedzą o przesłankach kierujących artystami lub bez niej sztuka abstrakcyjna nigdy nie pozostaje „bez komentarza". Jednych przedstawienie nieprzedstawiające zachwyca, innych bulwersuje, ale na każdego ma emocjonalny wpływ. Zarówno w pierwszym zetknięciu jak i przy próbie dokładniejszej analizy

Marcin Makaś - PRACOWNIE KARKONOSKIE



komentarze (1) | dodaj komentarz

POJĘCIA I TERMINY KTÓRE KAŻDY UCZEŃ GIMNAZJUM POWINIEN ZNAĆ I PRAWIDŁOWO STOSOWAĆ

 Dzieje sztuki: okresy, style i kierunki:
Starsza epoka kamienna, młodsza epoka kamienna, sztuka prehistoryczna, starożytność, styl romański, styl gotycki, odrodzenie, barok, oświecenie, klasycyzm, romantyzm,, realizm, akademizm, malarstwo historyczne, impresjonizm, postimpresjonizm, kubizm, ekspresjonizm, surrealizm, koloryzm, socrealizm, modernizm, assamblage, happening, konceptualizm, performance, pop-art., op-art., hiperrealizm, minimalizm, postmodernizm.

. Estetyka, teoria sztuki:
Sztuka, piękno, twórczość, wyobrażenie, kultura, cywilizacja, forma, kompozycja, artysta, autor 

. Jakości plastyczne:
Światło, cień, walor, kontrast, plama, linia, kontur, kreska, faktura, proporcje, perspektywa,

Kształt: pionowy, poziomy, ukośny, wąski, szeroki, długi, cienki, gruby, krótki, odbicie lustrzane, oś symetrii, koło, trójkąt, prostokąt, kwadrat, trapez, walec, stożek, graniastosłup, prostopadłościan, ostrosłup, konstrukcja,

Barwa - kolor: niebieska, granatowa, błękitna, fioletowa, różowa, czerwona, purpurowa, pomarańczowa, żółta, cytrynowa, zielona, brązowa, czarna, szara, biała, 

Techniki i dziedziny:
Malarstwo, rzeźba, grafika, rysunek, architektura, fotografia, film, muzyka, taniec, teatr, scenografia, martwa natura, akt, pejzaż, paleta, sztaluga, blejtram - podobrazie, linoryt, akwaforta, prasa, odbitka, druk wypukły, wklęsły płaski, sitodruk, 

 

Czcionką pogrubioną zaznaczyłem wyrazy, które po zakończeniu gimnazjum uczeń powinien znać i prawidłowo używać.



komentarze (0) | dodaj komentarz

LISTA PRAC Z KTÓRYMI ADEPCI PALSTYKI POWINNI SIĘ ZAPOZNAĆ

 

1.      Malowidła jaskiniowe w Lascaux
2.      Malowidło z grobu pisarza Nacht. Nowe Państwo (sztuka starożytnego Egiptu)
3.      Malarstwo katakumb
4.      Ikony bizantyńskie
5.      Giotto di Bondone „Opłakiwanie Chrystusa"
6.      Andrea mantenega „Opłakiwanie (Martwy Chrystus)
7.      M. A. Buonarroti „ Pieta", „ Sąd ostateczny", „ Malowidła w kaplicy Sykstyńskiej"
-         dynamika, perspektywa liniowa, ekspresja
8.      H. Bosch „ Sad ostateczny" - symbolika
9.      Tycjan „Wenus z Urbino"
10.  El Greco „Zmartwychwstanie"
11.  Jan Van Eyck „Portret małżonków"
12.  Pieter Brugel „Wierza Babel"
13.  Albrecht Durer „Auttoportret"
14.  Andrea Mantegna „Opłakiwanie"
15.  Leonardo Da Vinci „Mona Lisa" „ Ostatnia Wieczerza"- malarstwo sposobem (sfumato)- zatarcie konturu
16.  Caravagio „Bachus"
17.  D. Velazquez „" Panny dworskie" -mistrzowski portret
18.  Rembrandt van Rijn „ Straż nocna", „ Wykład anatomii doktora Tulpa" -portret grupowy, zagadnienie modelunku światłocieniowego
19.  P. P. Rubens „Henryk IV" -dynamika formy, kolorystyka, biegłość techniczna
20.  Jean - Auguste - Dominique Ingres „Kąpiąca się"
21.  Eugene Delacroix „Wolność wiodąca lud na barykady"
22.  Francisco de Goya „Rozstrzelanie powstańców madryckich"
23.  Caspar David Friedrich „Mężczyzna i kobieta patrzący na księżyc"
24.  William Turner „Burza śnieżna na morzu"
25.  O. Boznańska ' Autoportret" -impresjonizm w sztuce
26.  A. Canaletto „ Kaprys architektoniczny" - perspektywa linearna zbieżna w dwóch punktach
27.  A. Canova „ Kupidyn i psyche" -dynamika, przestrzeń i trzeci wymiar
28.  P. Cezanne „ Niebieski wazon"- kolor i światło w obrazie
29.  J. Chełmoński  „ Bociany", „ Babie lato" - naturalizm, pejzaż, sielanka
30.  S. Dali „ Trwałość pamięci"- fantazja, symbolika
31.  E. Degas „ Tancerka", „ Baletnica" - impresjonizm
32.  R. Delaunay „ Wieża Eiffla" - rytm i znaczenie barwnych kształtów, dynamizm kompozycji
33.  E. Manet „ Śniadanie na trawie" - kontrast, plama barwna i jej znaczenie w impresjonizmie
34.  C. Monet „ Katedra w Rouen", „ Wschód słońca" -światło w obrazie, spójna tonacja kolorystyczna -impresjonizm
35.  P. A. Renoir „ Parasolki" - Światło i kolor, ruch i beztroska -impresjonizm
36.  Georges Seurat „ Niedzielne popołudnie na wyspie La Grande Jatte
37.  P. Gauguin  „ Kobiety z Tahiti" - impresjonizm, barwy czyste z akcentem kolorystycznym
38.  Henri Rousseau „Sen"
39.  V. v. Gogh „ Autoportret", „ Słoneczniki", „ Kruki nad polem zboża"
40.  H. Toulouse-Lautrec - ojciec współczesnego plakatu ( linia, plama, kreska )
41.  T. Makowski „ Teatr dziecięcy"
42.  C. Oldenburg „ Geometryczny ogryzek" -pop-art. krytyka społeczeństwa konsumpcyjnego
43.  Edvard Munch „Krzyk"
44.  Gustaw Klimt „Pocałunek"
45.  Ernst Ludwig Kirschner „Scena uliczna"
46.  W. Kandinski  „ Obraz z czarnym łukiem", Improwizacje" - plama barwna i jej znaczenie
47.  J. Matejko „ Bitwa pod Grunwaldem", „ Hołd Pruski" - malarstwo historyczne, patriotyczne
48.  P. Picasso „ Portret Ambroisea Vollarda" -kubizm
49.  Piet Mondrian "Kompozycja w czerwieni, żółcieni i błękicie
50.  J. Pollok „ Lucyfer" - technika drippingu ( lania farby na płótna w niekontrolowany sposób)
51.  Henri Matisse „Madame Matisse"
52.  A. Rodin „ Myśliciel" - ojciec współczesnej rzeźby, ekspresja, dynamika
53.  Salvador Dali „Trwałość pamięci"
54.  Mark Rotko „Earth and Green"
55.  W. Skoczylas „ Janosik" - polski folklor
56.  Roy Lichtenstein „ M - maybe (A Girl's Picture)
57.  Andy Warhol "Marilyn"



komentarze (1) | dodaj komentarz

NAJWAŻNIEJSZE EPOKI PODSTAWOWE KIERUNKI I NAZWISKA ARTYSTÓW W SUBIEKTYWNYM SKRÓCIE OD PALEOLITU DO POŁOWY XXx

 

 Poniższa tabela zawiera najważniejsze epoki, podstawowe kierunki i nazwiska artystów w  

 subiektywnym  skrócie od paleolitu do  połowy XX w.

 

 

EPOKA KAMIENIA

 

 

 

 

 

 

 

STAROŻYTNOŚĆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ŚREDNIOWIECZE

 

 

 

Styl romański

 

 

 

 

Styl gotycki

 

 

 

 

 

Odrodzenie (renesans)

 

 

 

 

 

 

 

 

Biskupin, Kręgi kamienne w Odrach,

Bursztyn na pomorzu, naczynia ceramiczne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rotunda św. Felikas i Adaukta na Wawelu -Kraków

Kościoły Cystersów w Strzelinie, Wąchocku

Ratusz głównego miasta w Gdańsku

Kościoły mariackie w Krakowie i Gdańsku

Nagrobek Kazimierza Jagielończyka Wita Stwosz w Katedrze na Wawelu

-Kraków

Zamek królewski na Wawelu

                        -Kraków

Dwór Artusa w Gdańsku i Toruniu

Zamość

 

Malowidła w jaskini Lascaux (Francja)

Venus z Willendorf

Ornamenty geometryczne na naczyniach i narzędziach

Kręgi megalityczne: dolmeny i kromlechy (Anglia, Francja)

 

 

Mury obronne, zikkuraty, pismo piktograficzne Mezopotamia, Mohendżo - Daro   -Indie,

Piramidy i pismo hieroglifowe -Egipt

Akropol w Atenach, amfiteatry i miasta, Poliklet - rzeźba  -Grecja

Miasta , świątynie, akwedukty, koloseum, wille w Pompei, mozaika -Rzym, Bizancjum

Wczesnochrześcijańskie bazyliki                                            

 

 

 

 

Katedry gotyckie -Francja

Freski Giotto w Asyżu i Padwie -Włochy

Malarstwo Huberta i Jana van Eyck

                                                -Niderlandy

Sąd ostateczny Hansa Memlinga

         -Niderlandy, obecnie w Gdańsku

 

 

 

 

 

 

Ikony Andreja Rublowa, Leonardo da Vinci, Michał Anioł Buonarotti, Albrecht Durer, Peter Breughel, Giuseppe Arcimboldi

 

BAROK

 

 

 

 

 

 

OŚWIECENIE

Klasycyzm

 

 

ROMANTYZM

 

 

 

 

REALIZM

 

 

 

AKADEMIZM

Malarstwo historyczne

 

 

IMPRESJONIZM

 

 

 

SECESJA

Postimpresjonizm

 

 

 

 

 

FOWIZM

EKSPRESJONIZM

 

KUBIZM

 

 

 

FUTURYZM

 

 

 

 

DADAIZM

SURREALIZM

MALARSTWO METEFIZYCZNE

 

 

ABSTRAKCJONIZM

 

 

Portrety trumienne na blasze Muzeum Narodowe w Poznaniu

Kościół św. Piotra i Pawła w Krakowie

 

 

 

Belweder w Warszawie proj. Jakub Kubicki

 

 

Piotr Michałowski

Henryk Rodakowski

 

 

 

Józef Hełmoński

Artur Grottger

 

 

Jan Matejko

 

 

 

Aleksander Gierymski

 

 

 

Jacek Malczewski

Stanisław Wyspiański

Witold Wójtkiewicz

 

 

 

 

 

 

 

Tadeusz Makowski

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paweł Trybalski

Tomasz Yerka

Tomasz Sętkowski

 

 

 

Vermer van Delf

El Greco

Caravaggio

Rembrant van Rijn

Peter Paul Rubens

 

 

Jacques Louis David

J.A.D. Ingres

 

 

Francesco Goya

Eugene Delacroix

Theodore Gericault

 

 

Gustave Coubert

Edward Manet

 

 

 

 

 

 

Claude Monet

August Rodin

August Renoir

 

Touluse - Lautrec

Alfons Maria Mucha

Vincent van Gogh

Paul Cezane

Paul Gaugin

 

Henri Matisse

Erich Heckel

Ernst Ludwig Kirchner

 

Pablo Picasso

Fernand Leger

 

 

Umberto Boccioni

Giacomo Balla

 

 

Slwador Dali

Rene Margrite

Max Ernst

Marcel Duchamp

Giorgio de Chirico

 

 

Wassily Kandynski

 

 

 

 



komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


środa, 23 kwietnia 2014

Licznik odwiedzin:  95 150  

O MNIE

Marcin Makaś - magister sztuki, artysta plastyk , oligofrenopedagog, arteterapeuta i architekt.
Po etapie "szczecińskim" wróciłem z powrotem do domu - w góry. Tu mieszkam i tworze. Moja praca twórcza nierozerwalnie wiąże się z pracą terapeutyczną i edukacyjną. Te trzy dyscypliny łączą się tworzą całość.
Projekt PRACOWNIE KARKONOSKIE rozpoczęliśmy w 2008 roku, od tego czasu PRACOWNIE przeprowadziły dziesiątki warsztatów i kursów artystycznych. Były i są inicjatorem wielu wydarzeń kulturalnych. Pracownie Karkonoskie to miejsce przyjazne osobą niepełnosprawnym.

REALIZUJEMY PROJEKTY SYSTEMOWE DLA OPS, MOPS I PCPR. BEZ POŚREDNIKÓW!!!! GWARANCJA NAJWYŻSZEJ JAKOŚCI I NAJNIŻSZEJ CENY. NIE DAJCIE SIĘ NACIĄGAĆ POŚREDNIKOM BEZ KADRY I KWALIFIKACJI!!! Chętnie odpowiemy na każde zapytanie ofertowe z zakresu edukacji i terapii.

kontakt:
pracowniekarkonoskie@wp.pl
sztukadzieci@wp.pl
tel 698 708 376

Ulubione strony

GORĄCO POLECAMY ZAPRZYJAŹNIONE STRONY

Zagłosuj na nas MIEJSCE DOBREJ ENERGII

Zwiększasz nasze notowania wchodząc przez:

Kalendarz

« kwiecień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930